లలిత ప్రియ కమలం

లలితప్రియ కమలం విరిసినది
లలితప్రియ కమలం విరిసినది కన్నుల కొలనిని
ఉదయ రవి కిరణం మెరిసినది ఊహల జగతిని
ఉదయ రవి కిరణం మెరిసినది

అమృత కలశము గ ప్రతి నిముషం ౨
కలిమి కి దొరకని చెలిమి ని కురిసిన అరుదగు వరమిది
లలితప్రియ కమలం విరిసినది

రేయి పవలు కలిపే సూత్రం సాంధ్య రాగం కాదా నీలో నాలో పొంగే ప్రణయం
నేల నింగి కలిపే బంధం ఇంద్ర చాపం కాదా మన స్నేహం ముడి వేసే పరువం
కలల విరుల వనం మన హృదయం ౨
వలచిన ఆమని కూరిమి మీరగ చేరిన తరుణం
కోటి తలపుల చిగురులు తొడిగెను తేటి స్వరముల మధువులు చిలికెను
తీపి పలుకుల చిలకల కిల కిల తీగ సొగసుల తొణికిన మిల మిల
పాడుతున్నది యెద మురళి రాగ ఝరితర గల మృదు రవళి
తూగుతున్నది మరుల వని లేత విరి కులుకుల నటన గని
వేలమధు మాసముల పూల దరహాసముల మనసులు మురిసెను
లలితప్రియ కమలం విరిసినది కన్నుల కొలనిని
ఉదయ రవి కిరణం మెరిసినది

కోరే కోవెల ద్వారం నీవై చేరుకోగా కాదా నీకై మ్రోగే ప్రాణం ప్రణవం
తీసే స్వాసే ధూపం చూసే చూపే దీపం కాదా మమకారం నీ పూజాకుసుమం
మనసు హిమగిరి గా మారినది ౨

కలసిన మమతల స్వరజతి పశుపతి పదగతి కాగా
మేని మలుపుల చెలువపు గమనము వీణ పలికిన జిలిబిలి గమకము
కాలి మువ్వ గ నిలిచెను కాలం పూల పవనము వేసెను తాళము
గేయమైనది తొలి ప్రాయం రాయమని మాయని మధుకావ్యం
స్వాగతించెను ప్రేమ పథం సాగినది ఇరువురి బ్రతుకు రథం
కోరికల తారకల సీమలకు చేరుకునే వడివడి పరుగిది

ఉదయ రవి కిరణం మెరిసినది ఊహల జగతిని
లలితప్రియ కమలం విరిసినది కన్నుల కొలనిని లలితప్రియ కమలం విరిసినది